Brusselse koffiestop - Hinterland!

In het thema "sympathieke plekken waar je een lekkere soja capuccino kan krijgen in de hoofdstad", stel ik graag voor: Hinterland, een café dat zichzelf omschrijft als "urban refuge". Het nieuws afgelopen weken gaf de indruk dat zo'n toevluchtsoord in Brussel geen overbodige luxe is, al viel dat in de realiteit een pak beter mee dan het TV-journaal deed geloven. Maar onafhankelijk van het dreigingsniveau, koffiebars als Hinterland mogen er meer zijn!

Naast lekkere koffie (met een fairtrade koekje erbij, gemaakt met honing maar verder plantaardig), serveert Hinterland ook allerlei sapjes, taart en een dagelijks veranderend menu van soep, salades en broodjes. Daartussen zitten bijna dagelijks vegan opties, en altijd enkele gluten- en lactosevrije mogelijkheden (er is overigens ook gluten- en lactosevrije taart). Het menu van de dag wordt elke ochtend op Facebook gepost, zodat je altijd kan checken of er die dag iets naar je smaak/dieetvoorkeur bijzit. De gebruikte ingrediënten zijn zoveel mogelijk lokaal en biologisch, en take-away is bij Hinterland net iets milieuvriendelijker dan elders: er wordt geen plastic gebruikt, wel karton, en bekers en rietjes uit maïszetmeel. Voor de sla'tjes gaan ze nog een stap verder: die neem je mee in een glazen pot die je later weer inlevert.

Zoals het hoort in Sint-Gillis, heeft Hinterland de perfecte hipster-inrichting: oude tegelvloer, veel blank hout, bakstenen muren en grote ramen waardoor je het leven op de drukke Charleroisesteenweg kan gadeslaan. Dat er ook nog eens heel vriendelijke mensen achter de toog staan maakt het helemaal af. En ze hebben nog zin voor humor ook:

Hinterland
Charleroisesteenweg 179
1060 Brussel
Tramhalte Janson (voor de deur), Metro Louisa of Munthof (15min wandelen)
facebook
website
Open: dinsdag tot zaterdag van 8u tot 18u (op zaterdag vanaf 10u) - in de zomer later open

Brusselse koffiestop - Mellow!

Het aanbod aan fijne plekken in Brussel waar je je koffie met plantaardige melk kan bestellen is in de drie jaar sinds ik afscheid nam van de "gewone" cafe latte exponentieel toegenomen. Van hipstertenten tot traditionele café's waar men sojamelk niet langer beschouwt als een no-go zone - ik kan er alleen maar vrolijk van worden. Vanaf nu -hopelijk- op regelmatige basis bij uw gedienstige kapucijnaap: de leukste koffiebars van Brussel mét plantaardig aanbod, te beginnen met Mellow!

Op het Londenplein in Elsene troept op zomerse dagen (die tegenwoordig tot november aanslepen) het kantoorvolk van de Europese wijk samen met de jeugd van de school om de hoek. Tussen de pseudo-Engelse pub, de snackbars, de Turk en de high end restaurants stond tot vorig jaar een etalage leeg. Toen het pand te huur kwam te staan dacht ik élke morgen op weg naar het werk dat ik beter mijn ontslag zou indienen om vervolgens een boekenwinkel te openen in die geweldige oude apotheek. Gelukkig hield ik mij in en begonnen mensen met meer verstand van zaken de kleurrijke frozen yoghurt/koffiebar genaamd Mellow.

Bij Mellow kan je terecht voor superlekker koffie met soja- of amandelmelk, waarbij je voor de soja-variant niks extra betaalt, hoera! (amandelmelk in je koffie kost 30 eurocent). Voor wie honger heeft is er ook binnen het frozen yoghurt aanbod een plantaardige (soja) optie, dus hou u vooral niet in. De zoete en hartige pancakes zijn niet vegan-proof, al komt daar op termijn misschien verandering in.

De bankjes op straat zijn bij zonnig weer de ideale plek om van je koffie te genieten, maar met de Belgische herfst en winter in aantocht kan je sinds deze week ook terecht aan de lange tafel achter in de koffiebar. Kudo's verder ook voor de erg vriendelijke bediening door de jonge uitbaatsters die binnen de kortste keren wisten te onthouden dat mijn bestelling er altijd eentje met sojamelk is. 

We love Mellow, we do!

Mellow - Londenplein 10, 1050 Elsene (metro Troon of Naamsepoort)

website

facebook

Een fijn 2014 - vanuit 1060 Brussel

Een fijn jaar wilde ik u nog wensen. Met exact dezelfde ingrediënten die ik u vorig jaar ook al wenste, omdat een mens er nu eenmaal nooit genoeg van heeft: fijne mensen in uw leven, en wat tijd om met die fijne mensen ook fijne dingen te doen. Verder hield ik mij, op dat rijbewijs na, amper aan mijn voornemens voor 2013 blijkbaar, dus dat cliché is ook weer eens bevestigd.

Op de grens tussen 2013 en 2014 verruilden wij 1000 Brussel voor 1060 Brussel. Sint-Gillis. Van drie hoog vlakbij de Zavel naar drie hoog vlakbij het Dillensplein (ook onze twee pollekes gekust voor de hulp die we daarvoor op logistiek vlak kregen van vrienden en familie). Van 60m² naar 100m², een zee van ruimte die we stilaan vullen met vondsten uit de schatkamer van mijn beide grootmoeders. Van hypercentraal naar net-buiten-de-kleine-ring. Van vlakbij het Vossenplein naar (YES) vlakbij het Vossenplein. Van tourist central naar een soortement van eigen stadsbuurt. Het is er goed geweest, daar op dat heerlijke appartement boven de bekendste pittazaak van de hoofdstad. We zullen niet langer gefotografeerd worden op ons balkonnetje, maar het uitzicht werd er niet slechter op, al blijft de lucht voorlopig even grijs.

Na drie weken ziet ons nieuwe onderkomen er eindelijk min of meer als ons huis uit. Voor het eerst ook waren we dit weekend gewoon thuis en werd ik herinnerd aan het allerbeste aspect van dat hele verhuiscircus: eindeloos ronddwalen op weg naar de bakker, gewoon omdat het kan en omdat achter elke straathoek iets nieuws ligt. En mocht u er nog aan twijfelen, Marc Didden, Brusselaar extraordinaire vertelt het volgende over St. Gillis in "Een gehucht in een moeras": 

"Toch is het er aangenaam lopen, want er bestaat een écht Sint-Gillisgevoel, waardoor deze kleine, drukbevolkte gemeente de allure heeft van buurten als het Parijse Quartier Latin of het New Yorkse Greenwich Village, en het er qua authenticiteit zelfs van wint. U moet me maar geloven. Ik hoop u er eens tegen te komen."

Dat hoop ik dus ook!

Brussel boekenparadijs

Het is eindelijk zo ver. Na ruim drie jaar en twee "interim"-bibliotheken, heeft Nederlandstalig Brussel weer een bibliotheek zijn naam waardig. En wat voor eentje. Op het Muntplein blinkt sinds 7 september Muntpunt; zes verdiepingen vol boeken, cd's, dvd's, mooie zichten, leeshoeken, spelletjes en algemeen plezier. Bij terugkeer uit de tropen kon ik niet wachten om de nieuwe bib te ontdekken en het is de moeite. Zo zeer de moeite dat ik goesting heb om een paar weken verlof te nemen, gewoon om in de bib te gaan zitten. Je kan er lezen, laten voorlezen, boeken lenen, videospelletjes spelen, studeren, naar buiten kijken, spelletjes uitlenen, iets eten in het bijbehorende café, in kranten en tijdschriften neuzen en eindeloos mensen observeren. Maar bovenal dus gewoon een boek uitkiezen en op één van de kleurrijke bankjes kruipen. Yes.

(c) foto: Muntpunt

Nog meer zin in boeken? Geen beter moment om u mijn favoriete Brusselse boekenwinkels voor te stellen. 

Sterling Books: Net om de hoek van Muntpunt zit deze fijne Engelstalige boekenwinkel, alwaar het sympathieke personeel je met plezier op weg helpt naar het perfecte boek. Sinds deze maand is er ook een café op hetzelfde adres - enkele tafeltjes waar u tussen de boeken kan genieten van een koffie'tje (geen sojamelk voorhanden voorlopig). Meer Engelstalige boeken vindt u bij de Brusselse afdeling van Waterstone's; zowel Sterling als Waterstone's zijn overigens open op zondag.

Pêle-Mêle: De twee Brusselse afdelingen (eentje in het centrum op de Lemonnierlaan en eentje in Elsene op de Waterloosesteenweg) van Pêle-Mêle moeten zowat de grootste tweedehandsboekenwinkels van de hoofdstad zijn. Groot aanbod, kleine prijzen, wat wilt u nog meer? Een cd- en dvd-afdeling misschien, of tijdschriften aan een miniprijsje, een uitgebreid Engelstalige aanbod en (in de Elsense afdeling) heel wat tafeltjes waar je met een kop koffie in de boeken kan neuzen. Zo goed? Filiaal in Elsene open op zondag.

Nijinski: Gezellige tweedehandsboekwinkel in de buurt van het Kasteleinsplein. Het ruikt er naar oude boeken en met wat geluk neemt u door osmose wat van die slimme Franse denkers in u op.

Le Wolf: Ik sprak al eens lyrisch over de bijbehorende "kantine van Roodkapje", maar laat ons duidelijk zijn: ook de winkel zelf spreekt tot de verbeelding.  Om de hoek van de Grote Markt wandelt u zowaar een bos vol kinderboeken en spelletjes in. De verhalen jukebox leest voor 2 euro een verhaaltje voor in de blokhut, er is een leeshoekje, en dus ook een plek voor warme chocomel met taart. Open op zondag.

Anticyclone des Açores: Vlakbij Sterling zit een specialleke - voor alle mogelijke reisboeken, kaarten en vriendelijk en competent advies kan u bij AdA terecht. Geen betere plek om op een grijze Brusselse herfstdag weg te dromen bij een exotische bestemming.

Filigranes: Eén van mijn favoriete bestemmingen voor een middagpauze - aan de Kunstlaan herbergt Filigranes eindeloze vierkante meters leesvoer. In de kelder zit een aparte Engelstalige sectie, maar wie zich een beetje in het Frans uit de slag kan trekken wordt beloond met een zeer uitgebreide collectie, gaande van graphic novels over een groot aanbod naai/handwerkboeken tot al die Franse literatuur waar u toch eindelijk eens aan wou beginnen. Open op zondag en kleinere filialen ook elders in Brussel.

Cook & Book: Gigantische conceptstore bij metro Roodebeek, trouw aan haar naam combineert C&B niet minder dan negen boekhandels en restaurants. Nee, er is niks sympathiek kleinschaligs aan. Ja, het is de moeite. De winkels zijn opgedeeld per thema (strips, jeugd, romans,  kookboeken, Engelstalige boeken,...) en hebben allemaal een bijbehorend café of restaurant in dezelfde stijl. Open op zondag, tweede filiaal aan Fort-Jaco.

(c) foto: Cook & Book

Spullenhulp: Kon hier uiteraard niet ontbreken - bij elk bezoek aan Spullenhulp in de Amerikaansestraat moet ik even op de boekenafdeling langsgaan. Ideale plek om spotgoedkoop enkele Michelinkaarten, atlassen of ansichtkaarten voor knutselprojecten op de kop te tikken, maar ook de boeken zelf zijn een bezoekje waard. Er staan bijna altijd veel Tiny-boeken, en dankzij de eurocraten rond het Kasteleinsplein is ook de Engelstalige afdeling de moeite.

Passa Porta: Omdat we af en toe toch ook eens iets in het Nederlands willen lezen, en dat aanbod is nu eenmaal niet gigantisch in het bovenstaande lijstje. Brussel's bekendste boekhandel zit fijn verstopt in de Dansaertstraat en nodigt aan de lopende band schrijvers uit; mocht u eens iets (oh jee) cultureel verantwoords willen doen.

Ik ken blijkbaar vooral de grote, bekende boekwinkels in de stad - wat is uw favoriete boekhandel (in Brussel of elders)?

biologisch Brussels brunchen

Voor iemand die beweert over Brussel te schrijven, schrijf ik eigenlijk bijzonder weinig over die hoofdstad van ons. Niet dat er niks te vertellen valt, wel dat ik simpelweg niet weet waar te beginnen. Een klein hapbaar brokje dus vandaag, in het thema ontbijt/brunch. De Kapucijnapen eten zelden ontbijt buitenshuis, want onze keukentafel op een weekendochtend, met een tafel vol lekkers en de krant, daar valt eigenlijk niet mee te concurreren. Maar deze week stapte ik toevallig in niet één, maar twéé fijne ontbijtplekken binnen. Mocht u zich dus ooit 's ochtends met rammelende maag in de hoofdstad bevinden (of later op de dag natuurlijk, want beide etablissementen zijn open tot een uur of zes), dan beveel ik u zeer warm aan:

Yeti - te vinden in het sympathiekste zijstraatje van de Anspachlaan (de Bijstandsstraat, op nummer 4), Yeti zit er intussen al bijna een jaar denk ik, maar om één of andere reden passeerde ik er nooit op een hongerig moment. De etalage nodigt nochtans uit, met grote ramen die zicht geven op een lichte, heel grootstedelijke (denk: Berlijn of Londen) eetruimte. Zo'n café waarvan ik steevast denk "oh als ik nu een freelance journalist zou zijn, dan zat ik hier elke namiddag te werken met een kop koffie". En ik WIL niet eens freelance journalist worden. Een stel sympathieke Canadezen houdt de handel draaiende, de sfeer is relaxed (een beetje te relaxed misschien voor wie echt heel veel honger heeft) en de brunchkaart doet watertanden. Bovendien kiezen de uitbaters zoveel mogelijk voor lokale, biologische en fair trade producten, waarvan sommige ook te koop zijn uit het bijhorende winkelrek. Dubbele winner! Er staan enkele vegetarische opties op het menu, voorlopig nog geen veganistische, maar de kok kwam met veel plezier uit z'n keuken om wat vragen te stellen over wat ik wel en niet at en toverde vervolgens een gigantische custom made salade op tafel met broccoli, boontjes en gefrituurde ajuintjes. Lekker! 

(c) foto: Yeti

God save the cream - die naam alleen al verdient natuurlijk een aanbeveling, maar het gaat ook verder dan dat. Een klein stukje Groot-Brittannië in Brussel, is GSTC. Net buiten de drukte van de place Stéphanie aan de Louizalaan waant u zich even in Londen. Op de kaart staan zowel ge-wel-dig uitziende taartjes allerhande als een reeks hartige gerechten die wisselen met de seizoenen. Alles op het menu wordt ter plaatse gemaakt, met biologische ingrediënten (er staat zelfs een lijstje met leveranciers online), en ook hier vindt u een winkelwand waar u een Britse organic assortiment bij elkaar kan shoppen. Ik dronk er dit weekend een heerlijk grote koffie verkeerd (sojamelk: check) maar wil zeker terug om het GSTC-bord uit te proberen, de dagschotel die uit een wisselende combinatie van kleinere hapjes bestaat (niet per definitie vegetarisch/veganistisch, maar de uitbater verzekerde wel dat dat op simpele vraag zeker mogelijk is; en dus beloofde ik meteen om terug te komen).

(c) foto: God save the cream

Nog meer plantaardig en/of biologisch brunchen in de hoofdstad? Intussen wereldberoemd en nog weinig origineel, maar ook de filialen van Le Pain Quotidien blijven een life saver voor de hongerige veganist. De boterham met tahini en geroosterde groenten is hemels, sojamelk is er altijd voorradig en afsluiten kan met de vegan muffin. De gemeenschappelijke tafels hebben intussen zowat heel België en bij uitbreiding de meeste wereldsteden veroverd, dus qua Brussels exportproduct kan dat wel tellen. 

Zo. Laat ons hopen dat bij deze de bal weer enigszins aan het rollen gaat wat die Brussel-posts betreft. Houdt u vooral niet in mocht u verzoeknummers hebben.

Weet u al wat doen dit weekend?

Zo niet, raad ik u met plezier de laatste dagen aan van de Cas Oorthuys tentoonstelling in het Broodhuis (ofte het "Museum van de Stad") in Brussel. De tentoonstelling neemt je mee naar het Brussel in de jaren '40 en '50, toen iedereen nog in oncomfortabele maar oh-zo-mooie outfits liep. Toen de koepel nog niet op het Justitiepaleis stond en je nog kon parkeren op de Grote Markt of het Muntplein (intussen wachten we hoopvol op de dag dat we dat ook in verleden tijd over de Zavel kunnen zeggen). 

foto's Cas Oorthuys

Vandaag en morgen uw laatste kans dus om deze foto's te gaan bewonderen - voor een schappelijke prijs; en het bezoek aan het Museum van de Stad is inbegrepen. Zo hebben we, zoals het een Brusselaar betaamt, eindelijk ook eens de outfits van Manneke Pis gezien. En daarbovenop schijnt de zon vandaag, geen beter moment voor een dagje Brussel dus - waar wacht u nog op?

Euro-bubbels

Kunnen wandelen naar het werk is een zalige luxe, maar na meer dan twee jaar ben ik nog altijd niet gewend aan de lelijke kantoorwijk waar ik elke week-ochtend heen moet. De wandeling begint telkens veelbelovend: over de Zavel, een blik op het Justitiepaleis in de ochtendzon en vervolgens bergop, langs de Noorse chalet en de achtertuin van de koning. Een fijn parcours, maar éénmaal aan het standbeeld van Leopold II, slaat de harde ochtendlijke realiteit toe - verkeerschaos, getoeter van auto's en zo opgegaan in de drukte van de snelwandelende grijze kostuums die naar het Luxemburgplein worden gezogen. 

De Europese Wijk, het is geen aantrekkelijk stukje Brussel. Eindeloze lelijke kantoorgebouwen, veel te dure snackbars en restaurants, luidruchtige m'as-tu-vu cafés van het Luxemburgplein. Maar hier en daar is er een kleine oase van minder grijs en meer rust. Mocht u dus ook af en toe om professionele of andere redenen in de Euro-bubble vertoeven - enkele tips:

-Karsmakers: net tegenover het Europese Parlement, trekt deze koffie- en bagelbar op weekmiddagen een erg druk, internationaal publiek. Maar de koffie is de lekkerste van de wijk (met soyamelk voor wie wil), en de bagels en cakes zijn al even onweerstaanbaar. Een aanrader voor de voor- of namiddag, als het er rustig genoeg is om een paar kranten en tijdschriften open te slaan bij de koffie.

-Leopoldpark: ingesloten tussen een paar mastodonten van kantoorgebouwen blijft het Leopoldpark toch één van de mooiste parken van Brussel, inclusief basket/voetbalpleintje voor de liefhebbers, mini-speeltuin en vijver met eendjes. 

-Schleiper: Net achter het Jourdanplein ligt een enorm filiaal van knutselwinkel Schleiper. Ongelooflijk aanbod aan materiaal, inclusief een leuk assortiment stoffen. Het aanbod is niet enorm maar wel vrij origineel naar Brusselse normen (Liberty, Kokka, Lecien,...); fournituren zijn er ook bij de vleet, maar het meest impressionant is wel de collectie boeken. Wie een beetje met Frans of Engels overweg kan qua naai-termen, vindt hier zeker z'n gading. 

-Oxfam tweedehands: Wie zoekt, vindt mij 's middags al eens in de Oxfam op de hoek van de Waversesteenweg en de Maalbeeklaan. Uitzonderlijk is het aanbod van kleren niet, maar dankzij het internationale publiek liggen er regelmatig aantrekkelijke recente boeken op de plank.

-Londenplein: Net naast de drukke Troonlaan, is het Londenplein een uitstekend alternatief voor het Luxemburgplein. Een sympathiek café (Le Stoemelings), een lekker Aziatisch restaurant, één van de leukste broodjes/snackbars van de stad (Energie) en een Turks buffet (El Turco) leven er vreedzaam naast elkaar - bij de eerste zonnestralen zet iedereen zich op het terras en wordt de middagpauze even vakantie.

-Museum voor Natuurwetenschappen: Ofte het dinosaurusmuseum, blijft een ongelooflijke aanrader. Het museum is intussen een beetje een vreemde mix van ietwat ouderwetse seventies afdelingen en prachtige vernieuwde tentoonstellingsruimten waar je je zo in een wereldstad waant. De dinosaurussen zijn cool; maar vergeet ook de walvissen en de rest van het dierenrijk zijn echt een bezoek waard. Wandel je vanaf de hoek met de Wiertzstraat de Vautierstraat in, krijg je er nog een blik op enkele van de mooiste huizen van Brussel bovenop.

Speciaal voor u heb ik het meest amateuristische kaartje van de wereld erbij gemaakt. Goed dat ik niet meer plekken aan te raden heb in deze buurt want de kleurtjes van Google maps waren op. Ooit, ooit leer ik het echt hoor. Maar in tussentijd zal het zo moeten.

Rood - Karsmakers

Groen - Leopoldpark

Geel - Oxfam

Turkoois - Schleiper

Paars - Dino's

Roos - Huizen van de Vautierstraat

Blauw - Londenplein

Sint-Gillis Dorp

Vaak is Brussel een grootstad, maar soms, soms is Brussel ook gewoon een dorp. Vorige zaterdag lag dat dorp in Sint-Gillis, al waar ik snel even langsging om van het Russisch studeren te ontsnappen. Ik trof er een heus dorpsfeest, inclusief goochelaars, rommelmarktje en gigantische rookpluimen afkomstig van barbecues allerhande. La fête des voisins, in Sint Gillis doen ze dat in stijl, én in de zon.

Ik was op weg naar elders en stootte onverwacht op 'n relatief nieuwe tweedehandswinkel op de Volderslaan, met de redelijk geweldige naam Fripes Kot. De sympathieke eigenares verkoopt tweedehands allerhande - zowel kledij als interieurspullen, en zowel "echte" retro als meer hedendaagse tweedehands, zoals hemdjes van de H&M of jeansbroeken van Levi's. Voor die dagen dat u er niét als een oranje bloemenzaak wilt bijlopen, quoi. 

Het Fripes Kot van Anneke is een fijne reden om naar Sint-Gillis af te zakken, maar niet de enige. Ik was immers op weg naar Le Supermarché de ta mère, in dezelfde straat, met een zo mogelijk nog genialere naam.

De supermarché organiseert creatieve workshops allerhande en verkoopt ook spullen van creatievelingen uit de buurt. Mooie spullen, meer bepaald.

Geen betere plek in Brussel om kado'tjes te kopen voor uw vrienden met stijl, dan in dit alleraardigste winkeltje. En als u daar dan toch in de buurt bent, zijn er uiteraard cupcakes bij Merrily's en bagels bij Au pays des merveilles en koffie met kranten bij Maison du Peuple. Of een fascinerende boekwinkel van communistische slag, en een goeie bio/fairtrade winkel en een straatje vol prachtige art nouveau. 

Op termijn zet ik dat allemaal eens op de kaart voor u, want Kamiel & Odille, bekend van de geweldige Gent-kaart, was zo aardig mij bij te staan in het creëeren van een Brusselse versie. Maar, geduld, beste vrienden, computertechniek en ikzelf dat gaat nog niet zo hand in hand, dus het wordt een werk van lange adem. In afwachting krijgt u alvast een prentje van de inventiefste grafitti die ik de laatste tijd in Brussel spotte. Want foto's nemen op 200m van onze voordeur, schaamteloos midden de toeristen, dat is altijd een beetje vakantie.

Haast u!

En wel naar Laken, voor een bezoekje aan de Koninklijke Serres -  nog tot 6 mei. Met mijn erewoord dat het uw twee-en-een-halve euro meer dan waard is. Of het de snelste manier is om er te geraken, daar ben ik nog niet uit, maar wie de metro naar halte Stuyvenbergh neemt en van daaruit een kwartiertje stapt krijgt er één van de schoonste metrostations van de stad én een mooie wandeling er bovenop.Waar wacht u nog op?

zonder jas

Of misschien toch geen volledige blog-slaapmodus. Ik had immers nog wat liggen dat 'k graag wilde tonen - geen schoon eigen creatie maar wel een Vossenplein-chanceke. Ziet eens hier:

U bent misschien niet quite so excited, maar ik ben een Disneyfan en was bijgevolg maar al te content om deze beauty toevallig te spotten. Het beste detail zit 'm in de achterzijde - de wicked stepsisters!

Dat, en het feit dat het doosje tjokvol naaigaren zit. Hell yes.

Ik pimpte onlangs ook nog wat keukengerief. U moet weten dat ongeveer onze hele uitzet bestaat uit tweedehandsgerief, soms van de winkel, maar vooral uit kelders en kasten van ouders en grootouders. Dat is gemakkelijk en ecologisch verantwoord en goedkoop, maar soms ook wel, euhm... lelijk (sorry, moeder):

Maar tegenwoordig kijk ik op kleuriger keukengerief - biaislint losmaken, tweedehands stofje over de eenden, nieuw biaislint aan stikken en hopla:

Oh en dat autorijden, dat valt precies wel mee overigens. U had voorwaar keihard gelijk, Kelly (V.H.) - de eerste twee lessen ging ik ongeveer honderd keer dood (waarom heeft er niemand gezegd dat rijlessen helemaal niet op verlaten parkeerplaatsen plaatsvinden, maar wel gewoon meteen hup, het Brusselse spitsuur in?); maar les drie en vier gingen opeens onwaarschijnlijk vlot en ik voelde mij al een heel klein beetje de koning van Brussel. Volgende week hoort u mij ongetwijfeld iets vertellen over te vroeg victorie kraaien, maar dat zien we dan wel weer.

En verder, verder deed ik vandaag de hele dag van zonder jas. Vanaf half elf 's ochtends, in de zon op de fiets, kletterend over de kasseien van de Marollen met een grijns van oor tot oor. Omdat de zon scheen en omdat ik heerlijk Londens bezoek mocht afhalen aan het Zuidstation; bezoek dat werd meegenomen voor Marokkaanse pannenkoek, voor 'n beetje Vossenplein en veel sightseeing, en voor frietjes en een zalig warm terraske op het Sint Goriks plein. Half elf tot zes uur 's avonds, allemaal zonder jas. Ik zeg het u, de lente komt eraan. 

Kapucijnaap is Fou de Coudre!

U kon het bij haar al lezen - Brussel heeft een eigen naaiclub zowaar!

Dankzij de inspanningen van Nele en Miss Stik zaten we woensdag met zestien in een zaaltje in Schaarbeek, tussen zoemende (en iets luider zoemende) naaimachines, met massa's zelfgebakken lekker en dat was oh zo plezant.

Ik ging zonder machine, want mijn lieve Bernina dat is een tientonner, en ik zag het niet zo zitten om het ding 's ochtends naar het werk te slepen en vervolgens van daaruit naar Schaarbeek. Dus vulde ik de avond voordien (veel te laat natuurlijk, terwijl de brownies in de oven stonden) een tas met wat stof, patroonpapier en andere benodigdheden en peddelde ik woensdag na het werk naar Schaarbeek. Langs de Wetstraat die alweer een beetje in brand stond, naar leuker oorden in het noorden van de stad.

En daar wachtte mij een leuke avond met fijne mensen - ik nam Miss Stik's patroon over van het Knipmoderokje dat iedereen al maakte (waarvoor nogmaals dank!) en knipte stof voor een testrokje. En verder kletste ik wat met alle aanwezigen en maakte van de gelegenheid gebruik om een kleine vergelijkende studie te maken van aanwezige naaimachines. De Brother Innovis ligt momenteel op voorsprong, met dank aan Kelly's heerlijke verkoopspraatje. Ik mocht zelfs eens testen en maakte glunderend 2 knoopsgaten. Ja, het zou wel eens wat kunnen worden tussen die Brother en ik.

Aaaanyway, rep u vooral snel hierheen, want een naaiclub, daar hoort ook een nieuwe blog bij natuurlijk. Ah ja!

Vacances à Bruxelles

Voor het eerst na 6 jaren van studentzijn moet ik de zomer doorkomen met 1 week vakantie, in plaats van 3 maanden. Een beetje balen, maar gelukkig toont Brussel zich in de zomer van z’n beste kant (afgezien van de afgelopen 2 dagen misschien...), en dus houden we gewoon vakantie-na-de-werkuren in eigen stad (net zoals zij overigens, maar dan minus de mooie foto’s).

We deden en zagen leuke en mooie dingen, van The Great Bulgarian Circus op Ô de Molenbeek tot het afstudeerproject van P.A.R.T.S. (de mening over de verschillende stukken varieerde van zeer-zeer-goed tot dit-is-àl-te-artistiek-voor-mijn-simpele-brein) en dat van de Ecole supérieure des Arts du Cirque (de mening hierover was dan weer over de hele lijn ON-GE-LOOF-LIJK: zo mooi en grappig en geweldig; mensen die onvatbaar zijn voor de zwaartekracht, ik zou daar echt eindeloos naar kunnen kijken - schrijf alvast in uw agenda voor volgend jaar!)

Maar goed, al die leukigheden zijn al achter de rug dus daar hebt u niks aan, maar hieraan misschien wel:

Voor een luttele 3 euries (4 als u geen studentenkaart meer in het bezit hebt) kan u ronddwalen tussen oude gewaden, belachelijk gedetailleerd kant, patronen en 80’s breiwerken – zeer plezant dus voor de handwerkliefhebber. Zij en ik waren alvast fan - en met dit weer is een binnenactiviteit niet eens zo'n slecht plan, niet? En als u de kinders meebrengt – vlakbij ligt Le Wolf, dus ga daar ook maar ‘ns kijken.

Had u een iets minder cultureel verantwoorde binnen-activiteit in gedachten? Ik verloor nog eens mijn hart aan het ViaVia-café aan het Katelijneplein, en ook wel aan deze geweldige plek vlakbij de Parvis de St. Gilles - ik kan amper geloven dat het mij 9 maanden Brussel heeft gekost om dit te ontdekken. Ah, de grootstad op z'n best.

Zo, nog één dag scheidt mij van de vakantie, dus rest mij enkel nog u uit te zwaaien (voor eventjes). Mocht u nog wat tips over Berlijn, Hamburg of Denemarken willen meegeven - ik ben benieuwd! 

mmm, Brussel

Na een weekend vol geweldig bezoek en Londen-nostalgie en massaal veel eten, heb ik vandaag nog maar eens een dagje verlof, ter mentale voorbereiding op het nieuwe werk dat morgen begint. En bijgevolg heb ik ook wat tijd om u verslag uit te brengen van de leuke kantjes van Brussel waar ik het bezoek mee naartoe nam – sommige plekken die ik op voorhand al getest en goedgekeurd had, andere die we samen ontdekten. Een fototoestel had ik niet bij de hand, dus het wordt nogal een droge opsomming, maar vooral voor zij die ook in het Brussels vertoeven kan het maar van pas komen he…

Les gens que j’aime (Zuidstraat): niet de eerste passage hier, maar wel voor het eerst de hangzetels op de verdieping ontdekt. Lekkere koffie, lekkere taart, lekker eten, zooo comfortabel. Een aanrader op alle uren van de dag dus.

Stadskantine (Hoogstraat): het ziet er geweldig uit, maar naar twee keer proberen wordt deze jammer genoeg toch afgeschreven wegens belachelijk duur (3,80 euro voor een koffie verkeerd zoals ze in elke Vlaamsche tea-room geserveerd worden aan 1,80 euro? Een beetje overdreven, dat vonden wij ook) en niet echt aardige bediening.

Maison du peuple (St. Gillis Voorplein) : een monument in Sint-Gillis waar ik pas vrij recent voor het eerst binnenstapte, maar de aantrekkingskracht ligt voor de hand : enorme ramen met zicht op de markt, vriendelijke personeel, heerlijke antipasti en genoeg kranten voorhanden in beide landstalen om uw zondag er volledig te laten passeren. We like.

La cantine de chaperon rouge (Violetstraat): Het café’tje dat bij kinderboekhandel Le Wolf hoort; met een menu in sprookjesthema, heerlijke thee en warme chocolademelk, een fijn decor, maar ook een beetje het gevoel dat we vergeten waren een kleuter mee te brengen. We maakten er voor de zoveelste keer het voornemen om zelf ook een winkeltje te beginnen met cake en koffie en boeken en zelfgemaakt spul, geldschieters mogen zich melden.
AMSweet (Kartuizerstraat): heerlijke thee, zelfs voor verstokte koffieliefhebbers als mezelf, de vriendelijke dame kan u uitgebreid adviseren, er is een hond voor handen én tijdschriften. Zeer gezellig.

Kaleidoscope : zowaar een Brussels equivalent van Juilja’s shop! Het Kroatische bezoek keek haar ogen uit op de brei-benodigdheden, ik moest weggedragen worden van bij de behoorlijk uitgebreide collectie ge-wel-di-ge stoffen. Een geluk waarschijnlijk dat het redelijk buiten onze price range lag, maar gaat u vooral eens kijken!

Mamma Roma : intussen al lang niet meer de eerste keer dat ik er passeerde, maar de beste pizza van het land kan ik u onmogelijk onthouden. U vindt filialen op het Jourdanplein, blakbij Flagey en vlakbij het Kasteleinplein, de vriendelijkheid van de bediening is wisselvallig, de setting is ok-maar-ook-niet-wauw, maar MAN die pizza’s zijn lekker! Verkocht per gewicht, in de exacte afmetingen die u vraagt, en verbazingwekkend betaalbaar voor pizza met toppings als aardappel en truffel of gorgonzola, ui en walnoten. Zà-lig.

En tenslotte liep ik vrijdagavond ook de bezieler van Serve the city Brussel tegen het lijf, die vol enthousiasme vertelde over een reeks projecten, inclusief theedrinken met niet minder dan 140 Afghaanse vluchtelingen die hier vlakbij in abominabele omstandigheden gehuisvest zijn. Ik ga hopelijk binnenkort eens mee; het leven is meer dan schone stofkes en ravioli’s met ricotta en spinazie op een zonnig terras, niet waar?

buit

Twee sympathieke Missen zorgden ervoor dat ik zaterdagochtend wat schone stof kon gaan kopen ter ere van de nieuwe job (of zoiets... elk excuus is goed natuurlijk). Het was Miss Stik die wist dat Miss Boule een reeks stoffen verkocht; die aan het begin van de verkoop al deze beauty's vond en die mij wist te melden dat ik zaterdag best 's ochtends passeerde omdat het aanbod al stevig begon uit te dunnen. Dus klom ik op een deftig uur uit bed op zaterdag en liep verloren op weg naar het atelier van Miss Boule. Ik zag mooie en lelijke stukjes Brussel onderweg en liet mij de weg wijzen door een echte Brusseleir aan het Anneessensplein. En dan herkende  ik opeens de Miss Boule-foto achter een raam geplakt en even later stond ik binnen bij deze alleraardigste dame, die mij een kopje thee aanbood, uitgebreid uitleg gaf over de stoffen en veel bemoedigende woorden over had voor de beginnende naaister die ik ben. Bovendien waren haar stoffen spotgoedkoop. Maar een heel klein beetje duurder dan op het Vossenplein, maar zoveel luxe dat daar tegenover stond: een geweldige verkoopsruimte, gewassen en gestreken stoffen, netjes opgestapeld én dan ook dat kopje thee voor de liefhebbers. Enfin, ik liep dus niet met lege handen naar buiten:

En nu is het echt wel een tijdje gedaan met stof kopen, want op de 60 vierkante meter die meneer Kapucijnaap en ikzelf ter beschikking hebben, begint dat toch wel veel plaats in te nemen. Al kreeg ik van moederlief nog wel wat schoon opberggerief, gekocht bij Tante Jojo, en voor 90% uit gerecycleerd materiaal!

In al mijn enthousiasme over de nieuwe aanwinsten zette ik mij meteen achter de naaimachine met het volgende resultaat:

Een slabje dat hopelijk hier zal belanden. Met een stukje van de vliegtuigenstof, die net te smal was, maar dat kwam mooi uit want ik wilde er graag nog een wat fellere kleur bij. De achterzijde is dezelfde superzachte ruitjesstof als hier, maar dan in lichtblauwe versie. En vergeeft u mij mijn clichématige kleurkeuze, een mens kan niet alle dagen op de feministische barricaden staan.

Place jeu de balle

Het Vossenplein dus. Waarover ik elke keer weer begin te zeuren. Maar u moet er écht écht écht eens naartoe. Want Brussel is op z'n allerbest op zo'n zonnige zondag, als de halve wereld naar de Marollen is afgezakt en er een paar straatmuzikanten voor de achtergrondmuziek instaan (steekt u alvast wat kleingeld in uw broekzak?).

In eerste instantie kan het geheel wat overweldigend lijken, maar laat u niet uit uw lood slaan. Wie zich enkel op stof concentreert kan redelijk methodisch te werk gaan. Begeef u van stoffenstapel tot stoffenstapel en werp een kritische blik op de aanwezige koopwaar. Al wat aan een kapstok hangt laat u best links liggen wegens te duur. (hoewel; wie gewend is aan prijzen van nieuwe stoffen vindt hier nog wel wat koopjes)

In de noord-oost hoek van het plein staat bijna elke dag een man met de meest bizarre koopwaar (verroeste sleutels, iemand?), maar ook met een behoorlijk aanbod knopen (losse zowel als op zo van die mooie antieke kartonnen kaartjes) en ritsen (al liggen die in de week niet altijd uitgestald). 

Mijn absolute favoriet is een aardige man die enkel op vrij-, zater- en zondag zijn waren uitstalt, en dan nog enkel als het mooi weer is (en gelijk heeft ie). Het is de plek waar ik al menig draagbaar kledingstuk uit de stapel viste en waar er tussen de schorten voor een halve euro telkens weer pareltjes zitten. Ergens midden op het plein, maar ook een klein beetje ten zuid-westen van het midden. Enfin, u vindt hem wel mits wat rondkijken.

Op weekdagen staat er een sympathieke beer van een kerel met die lange hopen stof tegen de west-zijde van het plein die ook een eervolle vermelding verdient voor z'n goedkoop en groot aanbod.

Enfin, veel kan ik daar dus eigenlijk niet aan uitleggen, enkel dat u eens moet gaan kijken. Ne keer op zondag voor de sfeer en ne keer op een regenachtige weekochtend voor de koopjes.

 

U wilt bewijzen van de rijkdom aan stof die het plein te bieden heeft? Bijna alles wat ik hier al toonde is gemaakt uit Vossenpleinstofjes. Momenteel nog in de voorraadkast ligt het volgende:

En mijn absolute Vossenplein-favorieten kunnen zelfs (een beetje) wedijveren met de mooiste designstoffen. De grijns op mijn gezicht moet behoorlijk groot geweest zijn toen ik zondag het wit-groene Assepoesterstofje uit de schortenstapel trok:

maar misschien moet ik toch eens beginnen strijken

En nu ik toch bezig was met foto's nemen van stoffen bij daglicht, gun ik u ook nog een blik op mijn Spullenhulp-assortiment:

 
En af en toe sla ik een Vossenpleinslag die geen stof-vorm aanneemt, zoals een Risk spel voor een prikje, of een schoon kapstokkenkoppel.

 
 

Maar terug to the point. De straten rond het bewuste plein hebben namelijk ook heel wat te bieden. Zo gauw u het plein verlaat blijven er tweedehandswinkels opduiken, maar de prijs gaat wel behoorlijk de hoogte in. Toegegeven, u hoeft zelf niet meer op uw knieën in de rommel gaan graven, dus dat is ook z'n meerprijs waard natuurlijk. 

In de Vossenstraat zit Foxhole, een leuke tweedehandswinkel die mooie spullen verkoopt aan democratische prijzen en iets verderop zit Atchoum, een klein paradijs voor wie zich met kralen bezighoudt. Maar er valt ook leuks te rapen als u niet into juwelen maken bent: tweedehandsspullen in de keldern knopen, lintjes, Petit Pan stof en algemeen moois voor uw kroost.

Voor een iets ruimer budget liggen er nog een paar sympathieke antiek/brocantewinkels in de straat. Een tas koffie en een boterham met platte kaas en radijzen (kwestie u ook eens aan de lokale specialiteit te wagen) in een leuk decor vindt u bij 't Warm water. En een nog veel leuker decor vindt u daar tegenover in Restobières, maar als u net als ik noch vlees noch vis eet, beperkt u zich best tot een blik op de leuke muren, want de enige vegetarische maaltijd op het menu is niet om over naar huis te schrijven (een bord soepgroenten voor 12 euro, anyone?).

 

In de Blaesstraat (nr. 146) vindt u de koning van de tweedehandslaarzen Bernard, die te hip voor woorden is, maar gelukkig wel nog redelijk betaalbare waren aanbiedt (een 40-tal euro voor laarzen in goede staat lijkt mij niet overdreven). Dicht tegen het Vossenplein, op uw rechterkant zit er ook nog een walhalla voor de tweedehandswinkelaars, "Modes", compleet volgestouwd met kleren en linnengoed - niet spotgoedkoop maar er zitten dan ook echt heel mooie spullen tussen. En bij Affaire personelle kan u misschien ook een slag slaan, of toch op z'n minst even rondneuzen (leuke tweedehandskleren voor kinderen ook) en de etalage bewonderen. 

En zo valt er nog meer moois te rapen, tussen de sjieke antiekwinkels, zowel in de Blaesstraat als in de Hoogstraat. Al moet u ondertussen ook uw ogen openhouden voor loslopend wild.

 En voor de Brusselse versie van Banksy, Bonom.

Oh, en laat u toch ook nog wat mooie stof liggen voor mij?

Kruipt u mee in Brussel's binnenzak?

Ik heb bezoek uit zonniger oorden. Het ideale excuus om de toerist uit te hangen in eigen stad. En dus sleepte ik de bezoekster mee naar Elsene/St.-Gillis vandaag. Brussel heeft immers nog wat anders te bieden dan het schoonste plein van Europa, de lelijkste winkelstraat van de wereld en een overdaad aan wafels en chocolade. 

En ik laat u natuurlijk graag delen in het aanbod.

We begonnen onze missie vanochtend aan metrohalte Louisa (waar zowaar mensen in de rij stonden te wachten tot de Nespresso winkel zijn deuren opende - qué?); maar van daaruit is het nog een stevig stukje wandelen richting Châtelain-wijk dus tenzij u heel erg into koken bent en dus hier eens wilt langsgaan, is het een beter plan om vanuit het centrum bus 71 naar het Flageyplein te nemen.

Want daar kan u de eendjes in de vijver gaan voeren, en een kop koffie gaan drinken bij Belga met zicht op het leven op het plein, of met uw neus in de krant. Vervolgens kan u een klein stukje de Elsensesteenweg in lopen en uw licht gaan opsteken bij de kleine afdeling van Spullenhulp (ofte "Les petits riens", en français, klinkt toch veel mooier?), alwaar er af en toe een mooi stuk stof te vinden is tussen de lakens, gordijnen en keukenhanddoeken. Of iets verderop, bij de gezellige Oxfam boekwinkel, met heel veel Frans, maar ook een heel degelijke Engelstalige sectie (hoera voor de Brusselse eurocratie). En voor al uw pc-benodigdheden zit er enkele huizen verder ook een informatica-afdeling van Oxfam.

De Lesbroussartstraat brengt u vervolgens via de Louizalaan naar Baljuw/Bailli. Vergeet niet binnen te kijken bij C.ramic, waar meestal een bende koters druk in de weer is met verf en aardewerk. Of misschien wilt u Les super filles du tram wel eens gaan uittesten voor mij, want dat ziet er heel plezant uit. 

Eens de Louizalaan overgestoken belandt u in de Baljuwstraat. Breifanaten kunnen hun hart ophalen bij Art et fil op nummer 25, en ongeveer iederéén kan z'n hart ophalen bij Zao op nummer 96, een adres volgestouwd met spullen die u absoluut niet nodig hebt maar oh zo mooi zijn. U vindt er ondere andere stof van Petit Pan en kindermutsen die zooo mooi zijn dat ik bijna een baby uit z'n kinderwagen griste om toch maar een reden te verzinnen om zo'n muts te kopen:

Via het Kasteleinplein komt u in de Schildknaapstraat terecht, alwaar er nog meer winkeltjes wachten vol nutteloos maar mooi spul. Maar ook een heerlijke tweedehandsboekenwinkel die naar de naam Nijinski luistert (alweer vooral Franstalig met een zeer degelijke Engelstalige sectie), met klassieke muziek, aardige bediening en een zetel hier en daar.

En zo komt u wel heel dicht in de buurt van het grote Spullenhulpfiliaal in de Amerikaansestraat. In de "retro paradise" afdeling vindt u met wat geluk een schoon kleedje of een stijlvolle jas, of doet u toch op z'n minst ideeën op voor een nieuwe lampenkap:

In de algemene afdeling vallen er altijd mooie stoffen te scoren - ervaring leert dat de bak met schorten en die met gordijnen meestal de beste resultaten opleveren. Ritsen liggen er ook met hopen, net als breiwol, knopen en af een toe wat biaislint. En daarnaast natuurlijk ook àlles wat u ook maar nodig kan hebben; 4 gigantische verdiepingen vol. 

En dan, dan hebt u nog wat koffie verdiend - met een cupcake misschien? Of twee?

Want ja ik beken, ik behoor tot de liefhebbers. Niet persé van de prachtig-met-rolfondant-versierde-soort, wel van de zo-lekker-dat-uw-aders-terplekke-dichtslibben-versie met buttercream icing. En die vindt u bij Lilicup, een heel klein stukje Londen in Brussel:

Voilà, tot daar aflevering 1 in de reeks Bruxelles, ma belle. Wordt vervolgd.