Kookboekweek: Groen is geweldig

Nog maar eens een versie met een kookboek uit de bib; niet echt het opzet van de Kookboekweek van Fieke en Silke, maar die dingen zien er nu eenmaal soms zo verleidelijk uit. Ditmaal nam ik "Groen is geweldig" van Rebecca Leffler mee, een boek met mooie foto’s en recepten die mij meteen aanspraken, maar dat naar mijn smaak iets te veel inspeelt op de hipheidsfactor van vegan eten. De ondertitel luidt “150 hippe, lekkere, vegan gerechten”, en laat ik “hip” nu echt zowat het laatste woord vinden om een gerecht mee te omschrijven. Maar goed, het boek dus.

De week ging niet erg succesvol vast start, met de socca-pizza, op basis van kikkererwtenmeel. Ik was content dat ik eindelijk een doel had gevonden voor het meel dat hier al zowat een jaar vervallen stond te wezen in de kast (chance dat wij niet meedoen aan houdbaarheidsdata). Ik voelde al enige nattigheid toen ik het deeg uitspreidde op de bakplaat en mijn angst werd een kwartier later bevestigd: ondanks insmeren van de bakplaat met kokosolie, plakte het hele ding muurvast. Tien minuten en een kleine veldslag later was het meeste van de koek losgewrikt met behulp van uiteenlopend keukengerei. Enthousiasme-levels tot hiertoe: matig. Wél heel erg geslaagd was het simpele recept voor de noten”kaas”, die we samen met tomatensaus en wat veldsla bovenop het brokkenfestijn gooiden. Tegelijk maakte ik voor de dag nadien de bloemkoolsoep, waar onder andere tahin en appel in verwerkt worden. Op basis van de ingrediënten keek ik uit naar iets speciaals, maar het eindresultaat viel redelijk tegen. Bloemkoolsoep dus, best lekker, maar weinig uitzonderlijk, de meerwaarde van de tahin en de appel ontging mij volledig, en ik moest aan de slag met de verzameling kruiden en specerijen om de boel wat op te leuken.

Later die week op het menu: sobanoedels met paprika, wortels en miso-sesamsaus; een snelle en simpele maaltijd, waarmee we met plezier ons tot hiertoe beperkte repertoire noedelrecepten wat uitbreidden.

In het weekend probeerde ik de zoete aardappel-falafel uit, die ook maar matig werd gesmaakt, naar alle waarschijnlijkheid omdat die dingen nogal groot uitvielen en uitdroogden in de oven. Het verdubbelen van het aangegeven recept voor 1 persoon leverde genoeg falafel op om een half weeshuis mee te voeden, en dus werden de restjes de volgende dagen kleingesneden en opgebakken in de pan, wat meteen de algemene appreciatie danig de hoogte in joeg.

Uiteindelijk waagde ik mij vorige maandag dan nog aan de “te gekke pad thai”, enigszins lichtzinnig, want er kwam bezoek over de vloer, en tot hiertoe waren de ervaringen met dit boek toch maar zo-zo. Gelukkig viel de pad thai wél meer dan behoorlijk uit; het soort vegan gerecht dat je zonder al te veel stress aan je vleesetende vrienden kan voorschotelen.

Conclusie: twee meer-dan-goedgekeurde noedelgerechten die hier zeker nog op tafel zullen komen, en waardoor we de minder geslaagde gerechten met plezier door de vingers zien.

#Kookboekweek - Vegadutchie

Een initiatief naar mijn hart, die Kookboekweek van Fieke en Silke. Ik heb niet overdreven veel kookboeken in huis, maar een extra duwtje in de rug om eens iets anders klaar te maken dan spaghetti met kerstomaatjes of wortelpuree is altijd welkom.

Kookboek één komt niet eens uit eigen collectie, maar haalde ik in de bib, breed grijnzend omdat ik daar tegenwoordig zomaar overdag op een weekdag kan rondlopen (echt waar, ik heb dan zoveel zin om uit te roepen tegen iedereen die daar zit hoe ongelooflijk COOL het is dat wij daar gewoon overdag kunnen rondlopen; dat gaat nog wel over veronderstel ik). Omdat Muntpunt de beste bibliotheek van het land is, vond ik er een nagelnieuw exemplaar van Vegadutchie, het kookboek van de gelijknamige blog, waarbij mijn eerste kookboekweek-kookboek meteen gekozen was. En dat ging als volgt:

Donderdag: Geroosterde paprikasoep met pastinaak, en frietjes van zoete aardappel. Niet de meest voor de hand liggende combinatie, maar het heeft gesmaakt! De geroosterde paprikasoep is niet iets dat je snel na het werk nog even klaarmaakt, net omwille van die geroosterde paprika; maar wel een soep die hier zeker nog eens op tafel komt als er bezoek over de vloer is bijvoorbeeld. Ook de zoete aardappelfrietjes vielen geweldig goed mee, al probeer ik volgende keer eens andere kruiden uit denk ik (het boek schrijft komijn en paprikapoeder voor, maar de komijn komt na 4 maanden Azië enigszins mijn oren uit). Kwestie van de oven optimaal te benutten roosterde ik ook wat bloemkool  om het af te maken (bloemkool, olijfolie, zout, peper, nootmuskaat = zalig).

Vrijdag: Overschotje paprikasoep en geroosterde bloemkool ‘s middags, wortelpuree met seitan ‘s avonds (niét uit het boek dus).

Weekend: Buitenshuis, met dank aan cuisine thuisfront.

Maandag: Zoete aardappel & kokoscurry – het is nog net niet “zoals bij den Thai”, maar met voorsprong wel de lekkerste curry die ik ooit zelf maakte.

Dinsdag: restje curry, aangelengd met wat extra tomaatjes, en klaar!

Woensdag: ik maakte voor het eerst notenmelk, en dat was eigenlijk makkelijker dan gedacht. Niet voor elke dag, maar op zo’n vrije namiddag is het geen onaangename bezigheid, en notenmelk zonder additieven én zonder verpakking is wel ne winner. En lekker, dat ook. Met de notenpulp maakte ik volgens de tip onderaan het recept een soortement van chocomousse: in de blender met avocado, agavesiroop en cacaopoeder. Wildenthousiast werd ik niet echt van het resultaat, dus volgende keer probeer ik iets anders uit met de notenpulp (uw tips zijn uiteraard welkom). 

Aangezien meneer kapucijnaap op de zetel hangt te zieltogen en enkel boterhammen wilt, kon ik ongegeneerd iets met veel paddestoelen klaarmaken voor mezelf (meneer kapucijnaap is geen fan) 's avonds. Het werd de boekweitrisotto met oesterzwammen, en bij gebrek aan boekweit werd het eigenlijk gierstrisotto met oesterzwammen - ik gooide er ook nog wat groene bladeren bij die lagen te verleppen in de koelkast (warmoes? snijbiet? wie zal het zeggen). Een lekkere, snelle maaltijd, en ruim voldoende om morgen een tweede portie mee te nemen voor de lunch. Omdat ik de meeste georganiseerde persoon ter wereld ben (en ook wel enigszins omdat ik de doos kokosmelk wilde opgebruiken voor die slecht wordt), maakte ik ook alvast de linzen & currysoep voor morgenavond. Op donderdag doe ik namelijk een vrijwilligersjobke en kan ik dus niet de hele dag kan liggen fantaseren in de zetel over wat ik eens zou klaarmaken (zund, dat wel). Een eerste hap uit de pot belooft alvast veel goeds voor morgen.

Conclusie: driewerf hoera voor de recepten van Vegadutchie! De paprikasoep, frietjes en curry in het bijzonder zijn grote kanshebbers om met enige regelmaat op onze tafel te verschijnen. Dankzij de medjouldadel die in de notenmelk moest ontdekte ik ook dat die dingen bangelijk lekker zijn, dus ik heb er ook een nieuw favoriet tussendoortje bij (jarenlang verkeerdelijk gedacht dat ik geen dadels lustte!), hoera.