Berlijn - de vegan paradise aflevering

Geen bezoek aan Berlijn zonder dat we weer een reeks heerlijke nieuwe adresjes ontdekken. Snel wegklikken dus als u het intussen zo wel gehad heeft met mijn Berlijn-posts. Het was ons eerste bezoek aan Berlijn sinds ik de zuivel volledig van het menu schrapte en de geruchten zijn helemaal waar: Berlijn is vegan paradise. Vooral na 8 dagen op de fiets langs kleine stadjes waar we telkens bij de plaatselijke Italiaan belandden voor een spaghetti napoli, aten we ons in Berlijn compleet te pletter aan vegan lekkernijen. We vonden de meeste adressen dankzij Happycow, al maakten Suzette en de Groene Meisjes ook al een gelijkaardig lijstje en ook Vegan NomNoms heeft een handig overzicht. We ontdekten:

 

Eisbärliner - gezellig klein ijssalon op de Boxhagenerplatz. Er is roomijs, maar ook vegan ijs, vegan wafels en vegan iced coffee met slagroom. Nomnomnom. Friedrichshain

Kopps - In Mitte schoven we aan voor de vegan brunch bij Kopps; een groot buffet met lekker zelfgemaakt spul (mmm, de vanille pudding) en namaak-vlezekes in een hip interieur (géén tweedehandszeteltjes, dat werkt op den duur ook eens verfrissend). Ook het middag- en avondmenu in dit volledig vegan restaurant zag er heerlijk uit, dus we komen graag nog eens terug. Mitte.

Dolores – leuke plek voor burrito’s in Mitte, de vegan opties staan allemaal aangegeven – je kan ofwel voor één van de “standard” burrito’s gaan, of zelf iets samenstellen uit het modulaire menu. Lekkerrr. Mitte.

 

Veganz – een vegan supermarkt! Serieus, die Berlijners zijn toch ongelooflijk. Er zijn twee filialen, maar wij gingen naar de eerste vestiging in de Schivelbeinerstrasse. Uiteraard zijn al die vegan speciallekes (slagroom, pizza’s, ijsjes, opwarm maaltijden, eindeloze variaties op vlees) geen must, maar wel leuk af en toe. Er is uiteraard ook een “gewoon” aanbod aan groenten, fruit en granen, maar ook make-up, verzorgingsproducten en vegan kookboeken. Bij de ingang zit een verse bakkerij met heerlijke taartjes en lunchgerechten, om mee te nemen of ter plekke op te eten. Naast de deur kan je terecht voor een ruime collectie leer-vrije schoenen en diervriendelijke kledij (meer daarover hieronder). Prenzlauerberg.

Vego - het Prenzlauerbergse equivalent van YoYo in Friedrichshain. Gyros! Visburgers! Bacon Cheese burgers! Allemaal vegan en te lekker. Ze hebben ook een eigen chocolade op de markt gebracht en die is té lekker (en verslavend) voor woorden; niks suikervrije 80% cacao, wel een soort van opgesteven Nutella-reep. Kwijl. Prenzlauerberg

Lucky Leek - de ideale tegenhanger van het fast food geweld van Vego en YoYo. Haute cuisine voor vegans als het ware. Over het algemeen leggen wij niet meer dan 20 euro op tafel voor een diner voor twee, maar de 55 euro die ze hier vroegen voor 2 voorgerechten, 2 hoofdgerechten, drankjes en een gedeeld dessert was zeer de moeite waard. Ik zou ZO teruggaan voor een tweede portie van het heerlijke dessert (vlierbloesemijs, heerlijke truffel en iets zalig romig met pistache), maar ook de voor- en hoofdgerechten waren zeer de moeite waard, net als het gezellige grote terras. Prenzlauerberg.

Café Morgenrot - het bekendste café van de Kastanienallee stond al erg lang op mijn Berlijn-lijstje maar om één of andere reden geraakten we er nu pas voor het eerst. Voor een schamele 8 euro schuif je aan voor een rijkelijk vegetarisch (grotendeels veganistisch) buffet. De erwtjes-spread was een ware ontdekking die ik zeker ook in eigen keuken ‘ns wil proberen. Ook een fijne plek voor een koffie met vegan slagroom en een muffin in de namiddag. Bovendien draait dit café-collectief rond meer dan lekker eten – er staan vrijwilligers achter de bar, er is plaats voor politiek debat en feministische brei-kringen en ze hanteren een fijn prijssysteem voor de brunch: wie kan/wil, betaalt 10 euro voor het buffet (nog altijd een prikje, zeker naar Belgische normen), zodat iemand die het minder breed heeft voor 6 euro kan aanschuiven. Prenzlauerberg

 

Ooh lala - Paradijs voor taartenliefhebbers (toch altijd een heikel punt voor vegans), bij Oh lala draait het allemaal rond vegan Franse keuken, met veel quiches en gebak dus. We hadden geluk en konden zonder reservatie aanschuiven aan de zaterdagbrunch, die bestond uit een aantrekkelijke combinatie van warme en koude hartige gerechten, en een heerlijk zoet buffet.  Pannenkoeken! Croissants! Watermeloenmojito! Ook de taarten in de koelvitrine zagen er geweldig uit, maar dat ging er net niet meer bij helaas. Friedrichshain.

 

Ooh lala - lelijke foto maar de blik op deze taarten kon ik u echt niet onthouden

We deden ook nog een heel klein beetje andere dingen naast al dat eten, marineren in de hitte in de parken, handstand oefenen en chillen in de hangmat met zicht op de Oderbergerstrasse waar we via AirBnB onderdak vonden.

 

Tempelhof: voor het eerst fietsten we niet enkel voorbij Tempelhof maar gingen we ook op het terrein 'ns een kijkje nemen. Mijn verwachtingen waren niet bijster hoog gespannen, maar zo'n in onbruik geraakte luchthaven, het is toch nog wat anders dan gewoon "een groot park". Er werd duchtig gepicknikt, gebarbecue'd, en geluierd op de grasvelden en tegelijk ook stevig gefietst, gevliegerd, gespeeld en gelopen op die eindeloze landingsbanen. Daarenboven zijn de oude gebouwen zelf ook meer dan de moeite waard.

Gedenkstatte Berlin Mauer: Geen idee hoe we na het DDR-museum, het Stasimuseum en de Stasi-gevangenis deze gedenk-site volledig vergeten waren. Aan de Bernauerstrasse, waar de muur ooit doorliep hebben de Berlijners een indrukwekkende memorial opgezet. Binnen in het kleine gebouw loopt een tentoonstelling over het leven aan weerszijden van de muur, met een lange lijst slachtoffers van ontsnappingspogingen waar je stil van wordt. Buiten getuigt het laatste stuk muur met de oorspronkelijke veiligheidszone hoe knettergek en beangstigend die opdeling van de stad eigenlijk was. De tentoonstelling loopt er ook verder door, en zoals het Berlijners betaamt, doen ze ook dit weer in stijl:

 

En bij wijze van uitsmijter, nog twee sympathieke winkeltjes :

 

Polly Paper – ecologisch verantwoorde papierwaren. Gaande van functionele mappen en enveloppen tot kleurrijke lampen en originele notitieboekjes. Mitte.

 

Avesu & DearGoods – Alsof die vegan supermarkt nog niet genoeg was, zitten er naast Veganz nog twee heerlijke winkeltjes. Bij Avesu vind je een ruim aanbod leer-vrije schoenen. Sandalen, wandelschoenen, naar-het-werk-schoenen, flipflops, sneakers; ALLES. Nog een deur verder zit het mooie DearGoods, een winkeltje vol ecologisch en sociaal verantwoorde kledij en accessoires, allemaal schoon en niks overjaarse hippie. Prenzlauerberg.

 

Ik gooi deze adresjes ook op de “Ein Berliner” pagina, maar het kaartje zal u voorlopig zelf moeten aanvullen.

Die keer dat we van Praag naar Berlijn fietsten

We schakelden dit jaar dus nog een versnelling lager dan gewoonlijk en ruilden de trein in voor de fiets. Vijfhonderd kilometer lang, vanuit Praag via Dresden naar Berlijn. Langs de Elbe, die tot een week voor onze passage nog zeer lelijk huishield in Tsjechië en Duitsland, getuige de waterlijn die in sommige stadjes nog ver weg van de rivier op de muren zichtbaar was. 

Yes, fietsen langs de Elbe dus. Klinkt als een bomma-vakantie extraordinaire, en dat was het ook een beetje, afgaande op de gemiddelde leeftijd van de andere fietsers die we onderweg tegenkwamen. Serieus, is er eigenlijk een reden waarom jonge mensen niet op fietsvakantie gaan? Fietsvakanties zijn namelijk een feest. Altijd buiten, nooit file, nooit stress over vertrekuren van bus of trein. Bovendien kunt ge alle fysieke inspanning schaamteloos te niet doen door het eten van industriële hoeveelheden boterhammen met pindakaas en confituur. 

Hoe dat praktisch in z'n werk ging? We reserveerden twee trekkingfietsen en een stel fietstassen bij Fahrradstation, boekten een retourtje Brussel-Berlijn met de Deutsche Bahn, treinden met de fietsen van Berlijn naar Praag en peddelden vervolgens weer helemaal terug naar Berlijn. Omslachtig? Zeker. Garantie voor een topvakantie? Nog meer. Kwestie van de weg niet kwijt te raken kochten we het Radtourenbuch Elberadweg Teil 1: von Prag nach Magdeburg bij Anticyclone des Açores (de beste reisboekhandel van Brussel). Nog handiger ongetwijfeld voor wie ook daadwerkelijk Duits verstaat. Als bij wonder bleven we de hele route gespaard van materiaalpech, maar om dat goed te maken reed ik in het laatste weekend in Berlijn wel twee keer lek op één dag. Dank u, Berlijnse bierflesjes. De route zelf kreeg het op een bepaald moment wel even moeilijk, maar verder hadden we niet te klagen - eindeloze fietspaden langs de rivier en geen auto in zicht.

Het ongelooflijke voordeel in vergelijking met de trein is dat ge op de fiets kleine dorpjes kunt aandoen waar geen bal te beleven valt, maar waar het wel aangenaam picknicken is. Met wat chance komt ge zelfs wat plaatselijke kunst tegen onder de vorm van een bushok met schrijnend gebrek aan stijl:

We zagen dus Praag terug, voor het eerst sinds de eerste Kapucijnapen treinreis 6 jaar geleden. Praag stikt nog altijd van de toeristen, maar is gelukkig ook nog altijd zodanig mooi dat ge het die mensen niet kunt kwalijk nemen. Het is gelukkig ook het soort stad waar minimale moeite volstaat om de grootste drukte te vermijden. En waar ze op charmante wijze halve gebouwen renoveren.

Verder ontdekten we Dresden, waar de statige heropgebouwde Altstadt aanschurkt tegen een heel erg Berlijns aandoende relaxte Neustadt.. En tussendoor zagen we veel schoon groen en small town Tsjechië en Oost-Duitsland, tot in Lutherstadt-Wittenberg alwaar er wel een ree-formatie mopje vanaf kon:

Vandaar ging het in rechte lijn weer naar de moderne tijd en kon ik nog eens iets anders eten dan spaghetti napolitana, eerst in Potsdam en vervolgens in Berlijn.

tekening (c) gezuster Kapucijnaap

Een zalige vakantie dus - met schoon weer, veel buitenlucht, goed gezelschap, coole steden en vooral géén zadelpijn dankzij mijn beste vriend de fietsbroek. Yes! We beginnen dus alvast te dromen van onze volgende fietsbestemming, al uw suggesties voor een vlakke route zijn meer dan welkom.

Kapucijnaap neemt u mee naar... Berlijn!

Eindelijk. Hebt u dat ook; van die plannen in uw hoofd, die daar maandenlang zitten en nooit in de praktijk worden omgezet? Maandenlang schreef ik deze Berlijn-gids in mijn hoofd. En nooit kwam ie op papier (goed, op het beeldscherm). Maar kijk, een nieuw jaar, nieuwe voornemens en HOP, daar is ie. Deel één van Kapucijnaap’s eigenste stadsgidsjes. Brussel en Londen zitten namelijk ook nog in mijn hoofd en in mijn mouw.  Maar we beginnen klein, bij de stad die ik het minste ken, een waarover ik dus ook het minste bij elkaar kan schrijven. Veel van wat ik hier bij elkaar schreef, vond u eerder ook al hier, hier, hier of hier; maar bij deze is de hele handel geordend en in kaart gebracht. Op deze pagina leest u vanaf nu over mijn favoriete Berlijn-plekken. Kapucijnaap-stijl, dat wil zeggen: met sterke nadruk op tweedehands, ecologisch verantwoorde adresjes, creatieve plekken, boekwinkels en lekkers voor vegetariërs/vegans*. Voor de beste nachtclubs, hipste platenwinkels en sjieke restaurants moet u elders zijn. Kwestie van uw verwachtingen meteen maar te temperen. Laten we ook even afspreken dat de artisanale kaartjes zijn wat ze zijn; handgetekend en niet per definitie overal 100% overeenstemmend met de correcte GPS-coördinaten. Omdat ik er vanuit ga dat u ook wel een échte kaart meeneemt op reis. Ik verzamelde ook heel wat links naar andere bloggers of leuke sites die fijne Berlijn-tips in de aanbieding hebben; kwestie dat u eindeloos kan blijven doorklikken.

Goed; mocht u dus nog op zoek zijn naar een vakantie bestemming voor deze zomer... Here we go!

*disclaimer wat betreft dat vegan: al deze plekken bezocht ik voor ik uitsluitend plantaardig begon te eten, en ik kan bijgevolg geen garantie geven dat alle suggesties vegan opties in het aanbod hebben. Waar ik het zeker weet, heb ik het wel vermeld. 

Boule de Berlin

Bij de vierde Berlijn-post is de titel-inspiratie duidelijk verdwenen maar laat dat de pret niet bederven! De laatste halte van onze zomertrip was, zoals gezegd, Berlijn, alwaar we naast de intussen bijna gebruikelijke dingen (ontbijten, Milchkaffee drinken, fietsen, nog meer ontbijten, naar de rommelmarkten in het Mauerpark en op de Arkonaplatz, fietsen, Milchkaffee drinken, rondstruinen in Friedrichshain, ontbijten, fietsen enzoverder) ook weer wat nieuwe bestemmingen ontdekten.

Na het Stasi-museum op de vorige trip, trokken we dit maal naar de voormalige Stasi-gevangenis in Lichtenberg. Nog meer dan het museum, toont de "Gedenkstätte Hohenschönhausen" de wrede realiteit van het leven in Oost-Duitsland. Een bezoek kan enkel met gids (Engelstalige rondleidingen zijn er elke dag om 14u30) en de oneindige kennis van onze gids betekende een behoorlijke meerwaarde. Wie Duits begrijpt, probeert best met een Duitstalige rondleiding (in het weekend elk uur tussen 10u en 16u) mee te gaan want zowat 60% van de gidsen zijn voormalige gevangenen, die het verhaal ongetwijfeld nòg indrukwekkender maken. Lichtenberg ligt relatief ver in Oost-Berlijn, maar blijft perfect bereikbaar met de fiets.

Onze innerlijke cultuurmens werd verrijkt met een bezoekje aan het fotomuseum, C/O Berlin, gehuisvest in een geweldig oud postgebouw in hartje Mitte. Omdat er geen vaste collectie blijkt te zijn, moet je wat chance hebben met de tijdelijke tentoonstelling. Zo waren wij niet erg onder de indruk van de grote Larry Clark tentoonstelling, maar dan wel weer grote fan van de kleinere Oil-reeks van Edward Burtynsky. Wel een aanrader dus, maar wie net als de Kapucijnapen een selectieve fotografie-liefhebber is, checkt best op voorhand welke tentoonstellingen er lopen.

Kauf dich glücklich - Oderberger Strasse

In het thema stof-stof-stof ontdekten we zowaar nog 3 nieuwe stofparadijzen. Nummer één kwam er dankzij deze geweldig getimede post van Ma vie en vert. Voor Volksfaden hoef je dus niet per sé naar Berlijn, want online bestellen kan ook. Maar voor wie in de buurt is, is deze leuke winkel met supervriendelijke New Yorkse eigenares in een fijne autovrije straat (mocht u ook uw wederhelft op een bankje willen parkeren met  een flesje Bionade) zeker een aanrader. Bovendien staan alle biologische stoffen netjes bij elkaar, dus was het makkelijk zoeken tussen het uitgebreide aanbod. Verder spotte ik in Prenzlauerberg ook nog een winkeltje vol draagdoeken en zelfgemaakte kinderkleedjes, waar de stoffen zelf ook verkocht werden. En in Friedrichshain breidde het aanbod zich uit met het sympathieke Tumult Berlin; waar ook veel zelfgemaakts in de rekken staat, naast het stoffenaanbod.

Overnachten deden we in deze heerlijke, perfect gelegen flat (die sinds ons verblijf wel 25 euro per nacht duurder is geworden blijkbaar...) Mét schommel, wat moet ne mens nog meer.

Een zeteltje voor thuis misschien. Want zoals u hieruit al kon afleiden, namen we een klein souvenirtje mee uit Berlijn. In plaats van nog maar eens te zeuren dat het toch zund is dat we die heerlijke meubels niet kunnen meenemen naar huis bedachten we dit keer dat een klein zeteltje misschien wel gewoon op de trein past. En ja hoor, zelfs in combinatie met overvolle rugzakken van 3-weken-onderweg raakten we bijna moeiteloos op de U-bahn, de S-bahn, de trein naar Keulen, de trein naar Brussel-Noord én de trein naar Brussel-Centraal. We vonden nog een halve vierkante meter op de gang naast de commode (die uit de ouderlijke kelder komt - de kleur zit er al op sinds de zomervakantie na de middelbare school, toen ik zo uitkeek naar een kot vol kleurrijk meubilair. Uiteindelijk zat ik zes jaar lang op volgemeubelde koten en dus kwam het kastje pas 2 jaar geleden de kelder uit, bij de Brussel-verhuis - nieuwe handvaten moeten er echter nog altijd op...) en vanaf nu doen wij dus onze schoenen aan en uit in stijl. Dankuwel Berlijn.

Berlijn three-visited

De grote liefde is duidelijk nog niet over. En dus stapten we het Hemelvaartweekend weer op die hele vroege trein naar Keulen en stonden we tegen de middag te blinken van opwinding in Berlin Hauptbahnhof. Met moeder- en zusterlief in het kielzog deze keer, naar aanleiding van het kerstkado’tje. Met vier man was er ook nood aan iets meer bewegingsruimte en mijn AirBnB-oog viel op dit leuke appartement.  Een zeer goed keuze, al had ik me de AirBnb zoektocht kunnen besparen – zo bleek toen ons moeder enthousiast meedeelde dat het “zo leuk was dat ‘k één van de slaapplaatsen uit de 100% Berlijn gids had kunnen boeken”. Euhm, ja dus. Geen toeval dat dit adres in de 100% staat, want niet enkel is het een heerlijk licht appartement met alles erop en eraan, het bevindt zich ook in de gezelligste straat van heel Berlijn, de Oderbergstrasse in Prenzlauerberg, die het Mauerpark verbindt met de hippe Kastanienallee.

Enige nadeel van die ligging is dat ze resulteert in een dagelijks wederkerend dilemma "in welk van de zalige café’s vol mismatched meubels in de straat zullen we vandaag ons ontbijt nuttigen?". We gingen dan maar systematisch te werk en begonnen op ochtend één bij OstFee, verhuisden op dag twee een paar huizen verder richting Kauf dich Glucklich en schoven op dag 3 onze voeten onder tafel bij Café Krone, het café dat ook bij de Brilliant Appartments hoort. Dag 4 deden we dat gewoon opnieuw, want zou u hier nu ook niet gewoon elke ochtend willen wakker worden met een kom Milchkaffee?

U kunt al raden dat het alweer een weekend werd waar we ons de benen van onder het lijf peddelden op een huurfiets (Lila bikes op de Schonhauser Allee ter hoogte van U-Bahn Eberswalder Strasse, met 18 euro voor drie dagen fietsplezier een zeer goedkope optie - maar de extreem trage service moet u er dan wel bij nemen) en sloten Milchkaffee dronken. Aangezien moederlief voor het eerst in Berlijn was, tsjaffelden we opnieuw de koepel van de Reichstag op; en echt, het zicht daar is zo'n feest dat het geen straf was om dat een tweede keer te doen (het duurde dit keer overigens wel 5 dagen voor we de bevestiging van onze reservering in de mailbox kregen - tijdig reserveren is dus geen slecht idee). 

Nieuwe ontdekkingen waren:

-Hamburger Bahnhof: Museum voor hedendaagse kunst; waar telkens een tijdelijke tentoonstelling loopt maar ook een vaste collectie te bezichtigen valt. Bizar genoeg is het niet mogelijk om een kaartje te kopen voor enkel de vaste collectie, dus namen we een combi-ticket en dat viel erg mee, want ook de tijdelijke tentoonstelling, een licht-installatie van Anthony McCall was heel impressionant. In de vaste collectie hangt een geweldige metershoge Mao van Andy Warhol. Maar ik ken voor geen meter iets van kunst en zal mij dus van verdere adviezen onthouden.

-Stasi-museum: in Lichtenberg, nog net iets oostelijker dan Friedrichshain (maar fietsbaar), bezochten we het oude Stasi hoofdkwartier dat nu dienst doet als museum. Vooral het verdiep met het bureau van Stasi-baas Erich Mielke, dat volledig intact is gehouden, is zeer de moeite. De twee andere verdiepingen geven een interessant idee van het leven in Oost-Duitsland, inclusief voorbeelden van de allerbizarste spionage apparatuur zoals camera's verstopt in dassen en gieters. 

-Flohmarkt Strasse des 17. Juni: De bekendste rommelmarkt van Berlijn, maar in ieder geval niet mijn favoriet; eerder een klassieke markt met veel "echte" antiek, al zaten er hier en daar nog wel leuke spullen tussen, inclusief gigantisch knopenkraam.

-Flohmarkt am Arkonaplatz: het Mauerpark wordt op zondag al snel heel druk, en deze kleinere, gezellige markt net om de hoek deed ons opgelucht ademhalen - minder volk, minder warm, minder rommel. Alweer de blijkbaar typisch Berlijnse combinatie van mooie tweedehands, zelfmaakspullen en leeggemaakte zolders. Na een rondje Mauerpark, Arkonaplatz, Boxhagenerplatz verzuchtte ik nogmaals tegen meneer Kapucijnaap dat als we later groot zijn en in 'n huisje wonen dat we dan toch echt 'ns met een busje naar Berlijn rijden om de inboedel bij elkaar te zoeken (aan dat rijbewijs wordt nog steeds gewerkt, jawel). 

-Bill & Em: vlak naast Frau Tulpe zit zowaar een nieuwe stoffenwinkel. Veel kleiner, maar zeker even sympathiek en je kan er ook koffie krijgen!

Op de Boxhagenerplatz kocht ik nog iets leuks van een plaatselijke artiest. Een stuk stof in een oude kader geniet met daarop een screenprint. Een interieur is pas een interieur als er een flamingo in hangt, nietwaar?

En rechts ziet u de zomervakantieplannen waarover duchtig wordt nagedacht dezer dagen. Drie keer raden welke stad perfect gelegen is als tussenstop op de treinreis Brussel-Baltische staten…

Meer Berlijntips hier en hier, maar ook hier en hier en hier.

Berlijn - the sequel

Aaaah vakantie. Ik (hartje) vakantie. Ook meer dan een week later, als de vakantie in mijn hoofd nog wat aan de gang is.

Ik zeurde vorige keer al een beetje over de aanpassing van 3 maanden vakantie naar 1 week vakantie. Dat viel namelijk wel wat tegen voor iemand die zo houdt van vakantie. Jaren na elkaar spendeerde ik enkele zomerweken op bouwkamp en daarbovenop liefst ook nog een paar weken in gezelschap van meneer kapucijnaap, banjerend op de trein door de Balkan, of naar Istanbul via Transdnestrië. Want wie veel vakantie heeft, moet niet kijken op een omwegske meer of minder. Maar soit, uit met de pret dus, want op een week (een dikke week eigenlijk want, DANKU baas, ik kreeg wat extra vakantie ter compensatie van lange overuren) komt ge niet trein- of busgewijs tot in de Balkan. Dus gingen wij op vakantie naar een grotemensenland. Twee grotemensenlanden eigenlijk: Duitsland en Denemarken. Terug naar het Berlijn waar we een paar maanden geleden ons hart zo hard verloren. Op bezoek bij fijne mensen in verbazend leuk Hamburg. Compleet uitgeregend in Kopenhagen en Helsingor. Alsof we een beetje in de tijd konden reizen. Naar november. Maar op de laatste dag gelukkig ook terug naar kei-harde zomer op het Zweedse strand van Malmö. En dan weer de nachttrein op en tot het Brusselse Justitiepaleis opdoemde en het ook weer fijn thuiskomen was. Met een ochtendwandelingetje over het Vossenplein, langs de Zuidfoor die langzaam wakker werd, naar het frietkot aan de Hallepoort met Londens bezoek. Leu-heuk.

Wat Berlijn betreft, voeg ik graag volgende aanraders toe aan het lijstje van de vorige keer:

-een bezoekje aan de koepel van de Bundestag: heel erg de moeite (ook voor wie de batterij van het fototoestel vergeet mee te brengen…), zeker niet vergeten op voorhand te boeken! Gaat heel simpel via een mailtje, maar zonder reservering kom je er niet in.

-Het verzetsmuseum (gedateerde website): vergeet geen audioguide mee te nemen aan het onthaal (tenzij uw Duits verder reikt dan het mijne), een mens durft al eens vergeten dat er zoiets bestaat als een museum zonder Engelse vertalingen. Weinig opbeurend, absoluut de moeite.

-Het DDR museum: als u ook zo houdt van musea over het “gewone” leven, hoe het was aan de andere kant van de muur. Veel dingen om te doen en spullen om aan te raken = feest. Wel heel erg druk, dus vroeg ’s ochtends gaan is waarschijnlijk een slim plan.

In tegenstelling tot vorige keer waren we nu ook op zondag in Berlijn en dus fietsten we van markt, naar markt, naar markt, naar markt - over de Karl Marx Allee, communistische grootheidswaan op z'n best.

Rommelmarkt in het Mauerpark: groot, gezellig, almaar drukker naarmate de ochtend vorderde. Leuke mix van opgeruimde zolders, retrospullen en zelfmaak. Bakken speelgoed ook, dus neem gerust uw kroost mee. En gewéldige meubels – ik wil alvast eens terug als we ooit op meer dan 60 m² gaan wonen. Ontbijt voordien of brunch achteraf vindt u in de nabijgelegen Oderberger Strasse of Kastanienallee. Tussen alle Duitse hipsters.

Rommelmarkt am Boxhagener Platz: kleinschaliger, alweer een combinatie van echte retrospullen met de buit van mensen die grote kuis hebben gehouden en kunststudenten die zelfgemaakte t-shirts and dergelijke van de hand doen. Fantastische, spotgoedkope brunch in de café’s rond het plein. Of cupcakes, zo u wenst. 

Handmade Supermarket: in de Eisenbahnmarkthalle: zomerse markt, elke 3e zondag van de maand – fijne sfeer, niet te druk, geweldige zelfmaak, veel inspiratie

Flowmarkt op de Maybachufer: elke 3^e zondag van de maand – hip jong volk dat z’n intussen niet-meer-trendy kleren van de hand doet, zelfmaakspul, lekkere eetkraampjes. En deze doet mij eraan denken dat er op zaterdag ook markt is op de Maybachufer, met behoorlijk wat stoffenkramen, gevolgd door veel mooie zelfmaakkramen - de zaterdagmarkt zit op het stuk ten oosten van de Kottbusser Damm, de Flowmarkt zit een brug verder, ten oosten van de Friedelstrasse.

En als we vorige keer al zeer content waren van onze overnachtingsplek, waren we dat dit keer nog dubbel zo hard, want we logeerden hier, in het gezelligste appartementje van Berlijn.  

Danke schön Berlin, het was weeral ganz toll!

Hoogzomer in Berlijn

Een jaar of zes geleden sjokte ik in een lesvrije week  een paar dagen met enkele vriendinnen door de enkeldiepe sneeuw in Berlijn. We hadden fijne tijden, want het gezelschap was perfect en we stopten aan de lopende band voor Milchkaffee en taart. Maar of Berlijn oh zo hip en leuk en fantastisch was als de wereld ons wilde doen geloven, daar waren we niet echt over uit. Want het was er toch vooral koud en grijs en de hele stad is nieuw, met statige boulevards in plaats van gezellige straatjes om in te verdwalen.

Fast forward naar het afgelopen Hemelvaartweekend, wanneer meneer Kapucijnaap en ik terug op de Eurolinesbus richting Berlijn stapten. De busrit is nog altijd net iets te lang (de treinreis net iets te duur) maar verder… WAT een verschil met de indruk van 6 jaar geleden. Berlijn is groen en warm en zonnig en barst uit z’n voegen van de leuke café’s en kleine onafhankelijke winkeltjes.

Na 3 dagen wandelen, fietsen en metroën door de stad zijn we absoluut nog geen expert, dus voor tips verwijs ik u graag door naar het 100% Berlijn boekje. De gids werd ons aangeraden door een ervaren Berlijnganger en is ideaal voor wie op een paar dagen tijd toch iets meer wilt zien dan enkel de grote trekpleisters. Op de eerste dag –nog een beetje beduusd van de lange nachtrit- dwaalden we door het toeristische centrum, langs Checkpoint Charlie, naar het Museuminsel, de Hackesche Hofe en van daaruit naar de Brandenburger Tor, de Reichstag, het Holocaust monument, de Potsdamer Platz en de Topographie des Terrors. Alle grote must-see’s op een dagje gezien en dat was eigenlijk slechts het voorprogramma. Wegens heerlijk zomerweer en veel te warm om in musea rond te lopen, werd onze trip niet meteen geweldig cultureel verantwoord, maar Berlijn ademt overal geschiedenis, dus gelukkig ook voor wie zo maar z'n neus volgt. Op dag 2 huurden we elk een fiets (8 euro voor ’n dagje, Berlijn is CHEAP) en peddelden we door Kreuzberg, Friedrichshain en Prenzlauer Berg – zowel de Kreuzberg als de Prenzlauer Berg zijn gelukkig maar heuveltjes en verder was de route volledig plat en heerlijk fietsbaar, met ruime fietspaden en zonder de doodsangst die mij in Brussel op de fiets wel eens overvalt. We doorkruisten drie geweldig leuke wijken, vol groen en vol terrassen met relaxte Berlijners. Onderweg zagen we ook alle mogelijke Berlijnse cliché’s: punkers, grafitti, héél hip volk (denk Bent van Looy-snorren en meer van dat fraais), liters bier en barbecue’s in het park.

Soit, ik ga u dus geen tips geven, want dat kan deze dame veel beter – wie de routes volgt komt vanzelf nog eindeloos veel leuke plekken tegen die niet in de gids beschreven staan. Maar voor de naai-liefhebbers onder u, geef ik toch nog gaarne mee, dat Berlijn de thuis is van de 2 leukste stoffenwinkels die ik ooit gezien heb. Met voorsprong.

In Friedrichshain vindt u het welgenaamde Frieda Hain, vol kleurrijke kinderstoffen en hebbedingen (ik vind foto’s nemen in een winkel een beetje awkward, dus gaat u snel hier maar eens kijken – de foto op de website bedriegt trouwens, want de winkel is véél groter). Voor wie niet zelf met stof aan de slag wilt ligt er aan de overkant van de straat Dollyrocker – een heerlijk winkeltje vol felgekleurde handgemaakte kinderkleren

In Prenzlauer Berg vindt u het al even geweldige Frau Tulpe - één en al kleur, gigantische keuze, inclusief mooie Berlijnprints. Iets minder speciaal, maar zeker niet onverdienstelijk was ook nog Offstoff in Kreuzberg.

Oh, en overnachten deden we hier. Perfect gelegen in Kreuzberg, vlakbij 3 metrostations, een fietsenverhuur en op wandelafstand van het centrum. Maar vooral ook ’n leuk concept – de industriële ruimte wordt verhuurd aan jonge kunstenaars en designers, en in het complex worden ook enkele studio’s verhuurd. Het Berlijnse Etsy-hoofdkwartier zit in hetzelfde gebouw, en het café met receptie brengt u meteen in heerlijke Berlijnse sferen.

Foto's nemen deden we veel te weinig wegens veel te druk bezig met genieten van Berlijn - maar deze wil ik u niet onthouden. Koffie verkeerd, taartjes en mussen, heerlijk.

Enfin, ik hou van Berlijn blijkbaar, het kan verkeren.